FEMİNİZMİN TARİHİ COĞRAFYASI

Author :  

Year-Number: 2020-SAYI 2 CİLT 2
Publication Date: 2020-06-08 16:48:50.0
Language : Türkçe
Subject : Tarihi Coğrafya, Feminizm Tarihi, Tarih Sosyolojisi.
Number of pages: 77-110
Mendeley EndNote Alıntı Yap

Abstract

Kadın ve erkek eşitliğini savunan ve femine kelimesinden türemiş olan feminizm kavramının tarihi serüveni 18. yüzyılda başlamıştır. Aydınlanma çağı sonrası kadınların erkekler karşısında siyasal, sosyal, ekonomik ve hukuksal alanlarda daha az hakka sahip olduğu düşüncesi etrafında temellenen feminizm olgusu 19. yüzyılda kadınların söz konusu hakları edinebilmek amacıyla girişmiş oldukları mücadeleler neticesinde ortaya çıkmıştır. Tarihi çağların başladığı ilk günden bu yana ataerkil bir yapıya sahip olan toplumların mevcut yapısında artık bir değişiklik yapmak ve kadınların da söz ve yetki sahibi olmasını sağlamak amacıyla ortaya çıkan feminizm kavramı ile ilgili kadın durumunu sorgulayan, çeşitli ve kapsamlı eleştiriler getiren kuramlar geliştirilmiştir. Kadını odak noktasına alan ve kadının durumunun her anlamda daha iyi bir düzeye gelmesi üzerine düşünceler üreten, planlar yapan kuramlar kadına erkekler gibi kimlik kazandırma çabası içerisinde olmuşlardır. Gerek ulusal gerekse uluslararası arenada farklı görüşteki bireyleri / toplulukları bir araya getirebilen ve ortak bir paydada birleştirebilen feminist kuramlar zaman içerisinde birtakım değişim / gelişimler yaşamıştır. Bu çalışma kadın kimliğinin toplumsal alandaki yansımaları, feminizm kavramı ile feminist kuramlar tarihi coğrafya perspektifinden analiz edilmiştir.

Keywords

Abstract

The historical adventure of the concept of feminism, which espouses the equality of men and women and derives from the word femine 18. it started in the century. Feminism is based around the idea that women have less rights in the political, social, economic and legal fields than men after the age of enlightenment 19. it was the result of the struggles of women in the century in order to acquire these rights. In order to make a change in the existing structure of societies that have had a patriarchal structure since the beginning of the historical ages and to ensure that women have a say and authority in the concept of feminism, theories have been developed that question the status of women and bring various and comprehensive criticisms. The theories that put women in focus and made plans and produced thoughts on how the situation of women should be improved in every sense have been in an effort to give women an identity like men. Feminist theories, which can bring together individuals / communities of different views and unite them in a common denominator, have experienced some changes / developments over time, both in the national and international arena. This study analyzed the reflections of women's identity in the social sphere, the concept of feminism and feminist theories from the perspective of historical geography.

Keywords


  • TAŞ, G. (2016), Feminizm Üzerine Genel Bir Değerlendirme: Kavramsal Analizi, Tarihsel Süreçleri ve Dönüşümleri, Akademik Hassasiyetler, 3 (5), 163-175.

  • AKSU ve VELİKULUÇAY YILMAZ, D. (2019), Feminist Teorilerde Kadın Kimliği, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 37, 406-412.

  • GÖL, N. (2010), Türkiye’de Kadın Hareketine Ka-Der (Kadın Adayları Destekleme ve Eğitme Derneği) Bağlamında Bir Bakış, İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.

  • BULUT, B. (2019). Şiddete Maruz Kalan Kadınların Neoliberal Feminizm ve Kültürel Feminizm Bağlamında Hayata Tutunma Biçimleri, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale.

  • CAN TUNALI, A (1996). Türkiye’de Feminizm Hareketi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya.

  • KARTAL, Ü. (2003). Küreselleşme Karşısında Feminizmin Konumu, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.

  • TEKİN, E. (2007). 1980 Sonrası Türkiye’de Feminizmin Görünümü, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyonkarahisar.

  • YAYLA, K. (2020). Simone De Beauvoir’ın Feminizm Perspektifi, Galatasaray Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi,

  • DİKİCİ, E. (2016). Feminizmin Üç Ana Akımı: Liberal, Marxist ve Radikal Feminizm Teorileri, International Journal of Social Science, 43, 523-532.

  • ERDOĞAN, T. (2008). Nancy Chodorow’un Düşüncesinde Toplumsal Cinsiyet Organizasyonunun Merkezi Unsuru Olarak Annelik, Aile ve Toplum, 4 (14), 73-82.

  • ARAT, N. (2010), Feminizmin ABC’si. İstanbul: Say Yayınları.

  • ATAMAN, M. (2009), Feminizm: Geleneksel Uluslararası İlişkiler Teorilerine Alternatif Yaklaşımlar Demeti. Alternatif Politika Dergisi. 1(1).

  • BEAUVİOR, S. (2010), The Second Sex (C. Borde, Trans.). Vintage Books.

  • BERKTAY, F. (2014), Feminist Teoride Açılımlar. Ecevit, Y. – Kalkıner, N. (Ed.). Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları. 4. Baskı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi

  • DALY, M. (1990), Gyn/Ecology: The Metaethics Of Radical Feminism. Boston: Beacon Press.

  • ECEVİT, Y. (2011). Toplumsal Cinsiyet Sosyolojisine Başlangıç. Ecevit, Y. – Kalkıner, N. (Ed.). Toplumsal Cinsiyet Sosyolojisi. 1. Baskı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

  • EİSENSTEİN, Z. R. (1979). Developing a Theory of Capitalist Patriarchy and Socialist Feminism. Eisenstein, Z. R. (Ed.). Capitalist Patriarchy and The Case for Socialist Feminism. New York and London: Monthly Review Press.

  • FELLMETH, X. A. (2000). Feminism and International Law: Theory, Methodology, and Substantive Reform. Human Rigths Quaterly, 22.

  • FLYNN, C. S. (2000). Incorporating Feminist Theory into Social Work Practice: Group Work Examples. Social Work with Groups. Inc. Vol. 23(1): The Haworth Press.

  • GOLDSTEİN, J. S. (2001). War and Gender: How Gender Shapes the War System and Vice Versa. Cambridge: Cambridge University Press.

  • GÜRİZ, A. (1997). Feminizm, Postmodernizm ve Hukuk. Ankara: Ankara Üniversitesi- Hukuk Fakültesi Yayınları.

  • HARTMAN, H. (1981). The Unhappy Marriage of Marxism and Feminism: Towards A More Progressive Union. L. Sargent (Ed.). Women and Revolution: A Discussion of the Unhappy Marriage of Marxism and Feminism. Boston: South End Press.

  • HEYWOOD, A. (2003). Political Ideologies-An Introduction. Third Edition. New York: Palgrave Macmillan.

  • HEYWOOK, L., &DRAKE, J. (1997). Third Wave Agenda: Being Feminist, Doing Feminism. Minneapolis: University of Minnesota Press.

  • JAGGAR, A. M. (1988). Feminist Politics and Human Nature. New Jersey: Rowman and Littlefield Publishers.

  • JOSEPHİNE, D. (2001). Feminist Teori (Çev. A. Dora). 2. Basım. İstanbul: İletişim Yayınları.

  • JOSEPHİNE, D. (2006). Feminist Theory. Third Edition. New York: The Continuum İnternational Publishing.

  • KARATEPE, Ş. (2011). Siyasi İdeolojiler. İstanbul: İz Yayıncılık.

  • KARA, N. (2006). Feminizm(ler)in Toplumsal Hareket Olarak Medya’da Yansıma(ma)sı. Küresel İletişim Dergisi. (1)

  • KILIÇ, Z. (1998). Cumhuriyet Türkiye’sinde Kadın Hareketlerine Genel Bir Bakış. A. B. Hacımirzaoğlu, D. Özkan (Ed.). 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.

  • KOLAY, H. (2015). Kadın Hareketlerinin Süreçleri, Talepleri ve Kazanımları. Nisan. Sayı. 3. EMO Kadın Bülteni.

  • LENA, D. (2002). Feminist Social Work Theory and Practice. New York: Palgreva Macmillan.

  • MACKİNNON, C. A. (1983). Feminism, Marxism, Method, and the State: Toward Feminist Jurisprudence, Signs. Vol. 8, No: 4. Summer. Chicago: The University of Chicago Press.

  • MİTCHEL, J.& Oakley, A. (1984). Kadın ve Eşitlik (F. Berktay, Çev.). Ankara: Kaynak Yayınları. Millett, K. (2000). Sexual Politics. New York: University of Illinois Press.

  • MİTCHELL, J. (2006), Kadınlar: En Uzun Devrim, (Çev. Gülseli İnan, Gülnur Savran, Şirin Tekeli, Feraye Tınç, Şule Torun, Yaprak Zihnioğlu). İstanbul: Agora Kitaplığı.

  • MİTCHELL, J. & OAKLEY, A. (1998), Kadın ve Eşitlik, (Çev: Fatmagül Berktay), İstanbul: Pencere Yayınları.

  • MOUGİN, H. (2004), “Varoluşçu Kutsal Aile,” Bilim ve Düşünce, Kasım 2004, 115-135.

  • MURPHY, J., S. (1999). “Introduction”, Feminist interpretation of Jean-Paul Sartre, Ed. Julien S. Murphy, Pennsylvania State University Press, 1999, 1-22

  • MİTCHEL, J. (1985). Kadınlık Durumu (G. İnal, Çev.). İstanbul: Kadın Çevresi Yayınları.

  • OTMANN, H. (2012). Geschichte des Politischen Denkens. Band 4.2: Das 20. September. Broschiert-11. Jahrhundert.

  • ÖZTÜRK, E. (2003). Türk Kadınının Feminizme Bakış Açısı (Erzurum Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

  • ÖZVERİ, D. (2009). Feminist Teorinin Gelişim Sürecinde Uluslararası İlişkilere Bakışı Üzerine Kısa Bir Değerlendirme. H. Çomak (Ed.). Uluslararası İlişkilere Giriş: Teorik Bakış. 1. Basım. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.

  • ROSENTHAL, N. B. (1984). Consciousness Raising: From Revolution to Re- Evaluation. Volume 8. Issue 4. Pages: 309-326. June. Psychology of Women Quarterly.

  • SEVİM, A. (2005). Feminizm. İstanbul: İnsan Yayınları.

  • STEEVES, H. L. (1994). Feminist Teoriler ve Medya Çalışmaları. M. Küçük (Der.). Medya, İktidar, İdeoloji. Ankara: Ark Yayınevi.

  • TİCKNER, J. A. and SJOBERG, L. (2013). Feminism. T. Dunne, M. Kurki and S. Smith (Ed.). International Relatioms Theories-Discipline and Diversity. Third Edition. Oxford: Oxford University Press.

  • TRUE, J. (2005). Feminism. S. Burchill, A. Linklater (Ed.). Theories of International Relations. Third Edition. New York: Palgreva Macmillan.

  • TÜR, Ö. and KOYUNCU, Ç. A. (2010). Feminist Uluslararası İlişkiler Yaklaşımı: Temelleri, Gelişimi, Katkı ve Sorunları. Uluslararası İlişkiler Akademik Dergi. 7 (26).

  • TUNÇ, M. (2013). Feminist Grup Çalışması: Temeli, Kapsamı ve Süreci (Derleme). Toplum ve Sosyal Hizmet. 24(2).

  • WEEDON, C. (1999). Feminism, Theory and The Politics of Difference. First Published. Oxford: Blakwell Publishers.

  • ATEŞ, H., (2004). “Modernlik ve Postmodernlik Arasında Kamu Yönetimi”. Erdumlu, G. (Ed.), Modernlik ve Modernleşme Sürecinde Türkiye içinde. Ankara: Babil Yayıncılık.

  • CASEY, C. (2004). Contested Rationalities, Contested Organizations: Feminist And Postmodernist Visions. Journal Of Organizational Change Management, 17(3), 302-314.

  • COLTRANE, S. (1998). Gender and Families. London: Sage Publications Ltd.

  • ÇAKIR, S. (2008). Kapitalizm ve Patriyarkaya Karşı: Sosyalist Feminizm. Toplum ve Demokrasi, 2(4), 185-196.

  • ÇETİNEL, E., YILMAZ, S.E. (2016). Feminist Teori: Yönetim Ve Organizasyon Alanına Eleştirel Bir Yaklaşım. Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(2), 119-148.

  • DELMAR, R. (2001). “What is Feminism?” in Herman, A., Stewart, A. (Eds.), Theorizing Feminism (p.5-28). Oxford: Westview Press.

  • DEMİR, Z. (1996). Modern ve Postmodern Feminist Akımlar. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.

  • DİKİCİ, E. (2016). Feminizmin Üç Ana Akımı: Liberal, Marxist Ve Radikal Feminizm Teorileri. The Journal of Academic Social, (43), 523-532.

  • DONOVAN, J. (2001). Feminist Teori, (Çev: Aksu Bora, Meltem Ağduk Gevrek. Fevziye Sayılan). İstanbul: İletişim Yayınları.

  • ERÇEN, A.E.Y. (2008). Kadınların Cam Tavanı Aşma Stratejiler: Büyük Ölçekli Türk İşletmelerinde Bir İnceleme. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

  • ERDOĞAN, T. (2008). Nancy Chodorow’un Düşüncesinde Toplumsal Cinsiyet Organizasyonunun Merkezi Unsuru Olarak Annelik. Aile ve Toplum, 4 (14), 73-82.

  • ERNY, M. (2014). Gender and Democratization. European Scientific Journal, 2, 198-213.

  • GÜNEŞ, H.N. (2018). Feminist Akımlarda Aile. Social Sciences Research Journal, 7(3), 142-153.

  • HOLVİNO, E. (2010). Intersections: The Simultaneity Of Race, Gender And Class İn Organization Studies. Gender, Work & Organization, 17(3), 248-277.

  • IREFİN, P., IFAH, S.S., Bwala, M.H. (2012). Organizational Theories And Analysis: A Feminist Perspective. International Journal Of Advancements İn Research And Technology, 1(1), 71-97.

  • İMANÇER, D. (2002). Yeni Düşünce Hareketleri: Feminizm Ve Yeni Yönelimleri. Doğu Batı Düşünce Dergisi. 19 (5), 151-171.

  • LORRAİNE, C. (2000). Encyclopedia of Feminist Theories, 1st Ed. London: Routledge. 303-305

  • LOWE, L., MİLLS, A. ve MULLEN, J. (2002). Gendering the silences: psychoanalysis, Gender and Organization studies. Journal of Managerial Psychology, 17 (5), 422-434

  • ÖRNEK, S. (2015). ABD’de Kadın Haklarının Gelişimi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29, 105-129.

  • ÖZDEMİR, Ö. (2017). İki Sistemli Kuram Olarak Sosyalist Feminizm. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 395-414.

  • ÖZSÖZ, C. (2008). Kültürel Feminist Teori ve Feminist Teorilere Giriş. Sosyoloji Notları, 51-55.

  • ŞAHBUDAK, E. (2018). “Yeni Toplumsal Hareketler Bağlamında Feminizm.” Sevil, Ü., Gürkan, A. (Ed.), Her Alanda Kadın Olmak içinde (11-33). Ankara: Nobel Tıp Kitabevleri.

  • TAFLIOĞLU, M.S. (2013). Liberalizm Ve 'İnsan Hakları' Karşısında Zayıflayan Devlet Egemenliği. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(1), 13471364.

  • VALERİE, B. (2003), Feminist Political Theory, New York: Palgrave

  • YANIKKAYA AYDEMİR, P. (2012). Antropolojide Sınıf Ve Toplumsal Cinsiyet Gerilim Hattında Marksist Ve Feminist Yaklaşımlar. İnsanbilim Dergisi, 1(2), 108-120.

  • YÖRÜK, A. (2009). “Feminizm/ler”, Sosyoloji Notları, 7, 63-85.

  • YARAMAN, A. (2001), Resmi Tarihten Kadın Tarihine, Bağlam Yayınları,

  • YILMAZ, T. (2005). Avrupa Birliği Sürecinde Kadın Örgütlenmelerinin Rolü ve Faaliyetleri: Kadın Adayları Destekleme ve Eğitme Derneği (Kader) Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Isparta.

  • YURTSEVER ATEŞ, N. (2009), Fırka ya da Cemiyet (Türk Kadın Birliği), Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı 20. Yıl Sempozyumu / Kadın Belliğini Oluşturmada Kaynak Sorunu, Kadir Has Üniversitesi, İstanbul, 17-19 Nisan 2009, 456-461.

  • YÜKSEL, Ş. (1995), Eş Dayağı ve Dayağa Karşı Dayanışma Kampanyası, 1980’ler Türkiye’sinde Kadın Bakış Açısından Kadınlar, (341 -349), Yay. Haz. Tekeli, Ş. İletişim Yayınları, İstanbul.

  • ZİHNİOĞLU, Y. (2003), Kadınsız İnkılap, Metis Yayınları, İstanbul.

  • ZÜRCHER, E. J. (2005), Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, İletişim Yayınları,

  • AKA, A. (2018), Şiddet ve Türlerine Sosyolojik Bakış. II. İnternational Applıed Social Sciences Congress (C-Iasos) Proceedıng Book, Demre-Antalya, 19-21 Nisan 2018, 41-53.

  • AKA, A. (2019). Neoliberal Zamanlarda Kadına Yönelik Şiddet. Ankara: Gece Akademi.

  • AKPINAR, O. (2013), Aile Içi Şiddete Maruz Kalan Kadınlarda Aile İçi Şiddetle Başa Çıkma Öz yeterliği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 24-36.

  • AKTAŞ, G. (2013), Feminist Söylemler Baǧlamında Kadın Kimliği: Erkek Egemen Bir Toplumda Kadın Olmak. Edebiyat Fakültesi Dergisi, 30(1), 53-72.

  • AKIN, M. (2013), Aile İçi Şiddet. Istanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 71(1), 27-41.

  • A. ÜNDÜCÜ, C. (2016), Kadına Yönelik Şiddetin Tarihi. Alternatif Politika, 8 (Special), 1-21.

  • ASLAN, Ş., & AKARÇAY, D. (2013), PsikolojikŞiddetin Genel Ve Örgütsel Sinizme Etkileri. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (41), 25- 44.

  • AYAN, S. (2006), Şiddet ve Fanatizm. CÜ İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7(2), 191- 209.

  • AYTAÇLI, B. (2012), Durum Çalışmasına Ayrıntılı Bir Bakış. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 1-9.

  • AYDIN, H. (2015), Meşrutiyet’ten Cumhuriyet’e Türkiye’de Kadın. Current Research in Social Sciences, 1(3), 84-96.

  • BALKIZ, Ö.,I. & ÖZTÜRK, E. (2013), Neo-Liberal Gelişme Anlayışı ve Kadın: Mikro Finans Uygulamaları Kadınları Güçlendiriyor Mu? Mediterranean Journal of Humanities, 3(2), 1-21.

  • BULUT, S. &GÖKTÜRK, G., Y. (2012). Mobbing: İşyerinde Psikolojik Taciz. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1),

  • CİHAN, Ü., &KARAKAYA, H. (2017). Kadın-Erkek Kavramları Baǧlamında Şiddet ve Şiddetle Mücadelede Sosyal Hizmetin Rolü. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(4), 97-324.

  • DAHLBERG, LİNDA. L., &MERCY, JAMES., A. (2009), History Of Violence As A Public Health Issue. AMA Journal of Ethics, 11(2), 167-172.

  • DAHLBERG, LİNDA L., &KRUG, E. G. (2006), Violence: A Global Public Health Problem. Ciência & Saúde Coletiva, (11), 1163-1178.

  • DARDOT, P. & LAVAL, C. (2012). Dünyanın Yeni Aklı Neoliberal Toplum Üzerine Deneme. (Çev. Işık Ergüden), Istanbul: Istanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

  • DİŞSİZ, M. &H. ŞAHİN, N. (2008), Evrensel Bir Kadın Sağlığı Sorunu: Kadına YönelikŞiddet. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 1(1), 50-58.

  • DONOVAN, J. (1997), Feminist Teori. Istanbul: İletişim Yayınları.

  • DURUSOY, S. (2013), The Unknown Reality Of Women In Turkey: Economic Violence. (Ed.: Rasim Özgür Dönmez ve Fazilet Ahu Özmen), Gendered Identities: Criticizing Patriarchy In Turkey, United Kingdom: Lexington Books.

  • ELLSBERG, M. &HEİSE, L. (2005), Researching Violence Against Women: A Practical Guide for Researchers and Activists. Washington DC, United States: World Health Organization, PATH.

  • EMBEL, E. (2016), Topyekûn Savaş Uygulamasının Tarihsel Gelişimi. Siyasal Bilimler Dergisi, 4(1), 153-171.

  • FERGUSON, MİCHAELE L. (2017), Neoliberal Feminism As Political Ideology: Revitalizing The Study Of Feminist Political Ideologies. Journal Of Political Ideologies, 22(3), 221- 235.

  • FİDAN, F. (2000), Kapitalizmin Gelişme Sürecinde Kadının Çok Yönlü Konumu (Medya Örneǧi). Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, (2), 117-132.

  • FRAZER, E. & HUTCHİNGS, K. (2011), Virtuous Violence And The Politics Of Statecraft In Machiavelli, Clausewitz And Weber. Political Studies, 59(1), 56-73.

  • GÖK, M. (2016), Kadına Yönelik Şiddetin Kuramsal Temelleri ve ÇözümÖnerileri. Electronic Turkish Studies, 11(2), 451-472.

  • GÖKKAYA, V., B. (2014), Cam Tavan, Kadın ve Ekonomik Şiddet. The Journal of Academic Social Science Studies, 26(2), 371-383.

  • GÜLEÇ, G. & KAPTANOǦLU, C. (2011),Şiddetin Psikodinamik ve BilişselKökenleri. Türkiye Klinikleri Journal of Psychiatry Special Topics, 4(2), 1420.

  • GÜLER, Ö. (2010), Dini İnançve Psikolojik Saǧlık İlişkisine Dair Bir Deǧerlendirme. Toplum Bilimleri Dergisi, 4(8), 95-105.

  • GÜNEŞ, N. (2018), Feminist Akımlarda Aile. Social Sciences Research Journal, Volume 7, Issue 3, 142-153.

  • HEPER, A. (2014), Feminizm ve Hukuk. Hukuk Kuramı, 1(5), 11-27.

  • IMBUSCH, P. (2000), Uygarlık Kuramları ve Şiddet Sorunu. Toplum ve Bilim Dergisi, (84), 91-111.

  • JEWKES, R. (2002), Intimate Partner Violence: Causes And Prevention. Violence Against Women III, 359(9315), 1423-1429.

  • KANDEMİRCİ, D. & KAǦNICI, D. Y. (2014). Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetle Baş Etme: Çok Boyutlu Bir İnceleme. Türk Psikoloji Yazıları, 17(33), 1-12.

  • KIZMAZ, Z. (2006), Şiddetin Sosyo-Kültürel Kaynakları Üzerine Sosyolojik Bir Yaklaşım. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 247-267.

  • KONAN, B. (2011), Türk Kadınının Siyasi Hakları Kazanma Süreci. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 60(1), 157-174.

  • KÖSE, A. & BEŞER, A. (2007), Kadının Değiştirilebilir Yazgısı “Şiddet”. Anadolu Hemşirelik ve Saǧlık Bilimleri Dergisi, 10(4), 114-121.

  • MİTCHELL, R. E& HODSON, C., A. (1983), Coping With Domestic Violence: Social Support And Psychological Health Among Battered Women. American Journal Of Community Psychology, 11(6), 29-654.

  • MOROǦLU, N. (2012), Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesi 6284 Sayılı Yasa ve Istanbul Sözleşmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 99, 357-380.

  • ÖZAYDINLIK, K. (2014), Toplumsal Cinsiyet Temelinde Türkiye’de Kadın ve Eğitim. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 14(33). 93-112.

  • ÖZEN, S. (2007). İşyerinde Psikolojik Şiddet ve Nedenleri. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 9(3), 1-24.

  • ÖZEN, Ö., & Kartelli, F. (2017), Türkiye’de Yayın Yapan Çocuk Kanallarında Yayınlanan Çizgi Filmlerdeki Şiddet Olgusunun Analizi. Marmara İletişim Dergisi, (27), 81-93

  • ÖZUǦURLU, A. (2012). Neoliberalizm ve Feminist Politikada “Sınıfsal Tutum” Arayışları. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67(04), 125-146.

  • POLAT, O. (2016). Şiddet. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 22(1), 15-34.

  • PRESCOTT, J., W. (1975), Body Pleasure And The Origins Of Violence. Bulletin Of The Atomic Scientists, 31(9), 10-20.

  • ROTTENBERG, C. (2014), The Rise Of Neoliberal Feminism. Cultural Studies, 28(3), 418-437.

  • SAǦLAM, P., & C. GÜNGÖR, H. (2016), Eşinden Fiziksel Şiddet Görmüş Kadınların Ayrılma Kararıyla İlişkili Faktörler, 9(46), 446-455.

  • SUBAŞI, M., & OKUMUŞ, K. (2017), Bir Araştırma Yöntemi Olarak Durum Çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.

  • ŞAŞMAN KAYLI, D. (2016), Neo-Liberalizmin Kadınlarla Dansına İlişkin Feminist Bir Okuma. Journal of International Social Research, 9(43). 1322-1328.

  • Taş, Gün (2016). Feminizm Üzerine Genel Bir Deǧerlendirme: Kavramsal Analizi, TarihselSüreçleri ve Dönüşümleri. Akademik Hassasiyetler, 3(5), 163-175.

  • T. AFŞAR, S. (2015), Türkiye’de Şiddetin Kadın Yüzü. Journal of Sociological Studies/ Sosyoloji Konferansları, (52), 715-753.

  • WALBY, S. (2013), Violence And Society: Introduction To An Emerging Field Of Sociology. Current Sociology, 61(2), 95-111.

  • WALKER, P., L. (2001). A Bioarchaeological Perspective On The History Of Violence. Annual Review Of Anthropology, 30(1), 573-596.

  • Y. DUMAN, Ö. (2012), Kadına Yönelik Şiddetten Kadın Cinayetlerine Uzanan Yol: Ev Tipi Cezaevinden Mektuplar. III. Kadın Hekimlik ve Kadın Saǧlıǧı Kongresi, I.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Cem’i Demiroğlu Oditoryumu, 18-20 Mayıs 2012, 166- 171.

  • YILDIRIM, S. (2017), Kadına Yönelik Şiddet ve Ataerkillik. 6. Türkiye Lisansüstü Çalışmaları Kongresi- Bildiriler Kitabı II, Muş, 193-213.

  • YILMAZ, A. (2010), Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Kadın Kimliğinin Biçimlendirilmesi. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 9(20), 191-212.

  • YÖRÜK, A. (2009), Feminizm/ler. Sosyoloji Notları Dergisi, (7), 63-85.

  • ACUNER, S. (2002), “90’lı Yıllar ve Resmi Düzeyde Kurumsallaşmanın Doğuş Aşamaları”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der. A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, 125-158.

  • AÇIK, N. (2002), “Ulusal Mücadele, Kadın Mitosu ve Kadınların Harekete Geçirilmesi: Türkiye’deki Çağdaş Kürt Kadın Dergilerinin Bir Analizi”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der. A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, 279- 306.

  • AKKOÇ, N. (2002), “Diyarbakır Ka-Mer’in Kuruluş Hikayesi ve Yürüttüğü Çalışmalar”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der. A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, 205- 216.

  • AKTAY, Y. (2003), “Sivil Toplum ve Sıkıntıları: Oryantalizm, Şiddet, Vesaire…”, Sivil Toplum, S, 1, 50- 61.

  • ARAT, N. (1998), “Cumhuriyet’in 75.Yılında Türkiye’de Kadın Tartışmaları”, Aydınlanmanın Kadınları Der: Necla Arat, Cumhuriyet Kitaplar›, İstanbul, 21- 34.

  • ARIN, M. C. (2004), “Türkiye’de Kadın Sivil Toplum Kuruluşlarının Kadınların Yasal Konumlarına Etkileri”, Sivil Toplum, S. 8, 67- 70.

  • AYATA, A., G. (1998), “Laiklik, Güç ve Katılım Üçgeninde Türkiye’de Kadın ve Siyaset”, 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler, Ed.: A.B. Hacımirzaoğlu, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 337- 348.

  • AYTAÇ, Ş. (2005), “Türkiye’de Feminist Hareketin Oluşumu”, Özgürlüğü Ararken: Kadın Hareketinde Mücadele Deneyimleri, Der.: D. Çakır, S. S. Amargi Bilimsel ve Kültürel Araştırmalar Yayıncılık ve Dayanışma Kooperatifi, İstanbul, s. 37

  • BERKTAY, F. (1994), “Türkiye’de Kadın Hareketi Tarihsel Bir Deneyim”, Kadın Hareketinin Kurumlaşması Fırsatlar ve Rizikolar, Çev.: M. Akkent, Metis Yayınları, İstanbul, 18 – 27.

  • BERKTAY, F. (2001), “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Feminizm”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce Ansiklopedisi, C.I, İletişim Yayınları, İstanbul, 348 – 359.

  • BERKTAY, F. (2000), “Kadınların İnsan Hakları,” İnsan Hakları, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 337-372

  • BERKTAY, F. (2003), Tarihin Cinsiyeti, Metis Yayınları, İstanbul.

  • BİRLEŞMİŞ MİLLETLER KALKINMA PROGRAMI 31 AĞUSTOS 2006 KADIN ZİRVESİ, 2006, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3, 188.

  • BORA, A. (1996), “Kadın Hareketi: Nereden Nereye”, Birikim, S. 83, s. 39- 41.

  • BORA, A. (2002), “Bir Yapabilirlik Olarak Ka-Der”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der.: A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, s. 109-124.

  • ÇAHA, Ö. (2003a), Aşkın Devletten Sivil Topluma, B. 2, Gendaş Kültür,

  • ÇAHA, Ö. (2003b), “Bir Kez Daha Sivil Toplum Üzerine”, Sivil Toplum, S. 1,21- 28.

  • ÇAHA, Ö. (2006), “Türk Kadın Hareketi: “Kadınsı” Bir Sivil Toplumun İmkânı”, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3, 6- 15.

  • ÇAKIR, S. (1996), Osmanlı Kadın Hareketi, Metis Yayınları, İstanbul.

  • ÇUBUKÇU, S. U. (2004a), “1980 Sonrası Kadın Hareketi: Ataerkilliğe Karşı Meydan Okuma”, Türkiye’de ve Avrupa Birliği’nde Kadının Konumu: Kazanımlar, Sorunlar, Umutlar, Der.: F. Berktay, KA-DER Yay., İstanbul, 55- 74.

  • ÇUBUKÇU, S. U. (2004b), “Demokrasiye Önemli Bir Katkı: Kadın Sivil Toplum Örgütleri”, Türkiye’de ve Avrupa Birliği’nde Kadının Konumu: Kazanımlar, Sorunlar, Umutlar, Der.: Berktay, KA-DER Yay., İstanbul, s. 99- 120.

  • DEVECİOĞLU, A. (2002), “Gölgede Duran Çiçek”, Birikim, S. 155, 74 – 83.

  • DİCLELİ, A., B. (2003), “Kadın Adayları Destekleme ve Eğitme Derneği (KA.DER)”, Sivil Toplum, S. 2, 116- 117.

  • DOĞRAMACI, E., (1992), Türkiye’de Kadının Dünü ve Bugünü, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları: Ankara.

  • DONOVAN, J. (1997), Feminist Teori, Çev.: A. Bora, M. A. Gevrek ve F. Sayılan, İletişim Yayınları, İstanbul.

  • DURAKBAŞA, A. (2002), Halide Edip: Türk Modernleşmesi ve Feminizm, İletişim Yayınları İstanbul.

  • ECEVİT, Y. (2001), “Yerel Yönetimler ve Kadın Örgütleri İlişkisine Eleştirel Bir Yaklaşım”, Yerli Bir Feminizme Doğru, Sel Yayıncılık, İstanbul, 225- 258.

  • ERGİN, Ç., K.(2006), “Kadın Sivil Toplum Kuruluşlarının Kadın Bilincine Katkıları ve Uçan Süpürge Örneği”, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3, 40- 49.

  • ERÖZDEN, O. (2004), “Sivil Toplumun Karanlık Yüzü: Demokrasiye Geçiş Sürecinde Sivil Toplumun Farklı Görünümleri, Hırvatistan Örneği”, Sivil Toplum, S. 5, 61- 68.

  • HOOKS, B. (2002), Feminizm Herkes İçindir, Çev.: E. Aydın vd., Çitlembik Yayınları, İstanbul.

  • GÖLE, N. (2000), “80 Sonrası Politik Kültür”, Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme, Der.: E. Kalaycıoğlu, A.Y. Sarıbay, Alfa Yayınları, İstanbul, s. 425

  • GÖLE, N. (2004), Modern Mahrem Medeniyet ve Örtünme, B. 8, Metis

  • GÜRCAN, A.& ÖZDOĞAN, F. (2006), “Türkiye’de Kadın Hareketi Tarihi ve Aile Araştırma Kurumu”, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3, s. 50- 60.

  • IŞIK, S. N. (2002), “1990’larda Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetle Mücadele Hareketi İçinde Oluşmuş Bazı Gözlem ve Düşünceler”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Drl.: A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, s. 41- 72.

  • İLKKARACAN, P. (2004), “Kadının İnsan Hakları ve Yeni Çözümler Vakfı”, Sivil Toplum, S.8, 88.

  • KADIOĞLU, A. (1998), “Cinselliğinİnkârı: Büyük Toplumsal Projelerin Nesnesi Olarak Türk Kadını”, 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler, Ed.: A. B. Hacımirzaoğlu, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 89 – 100.

  • KADIOĞLU, A. (1999), “Laiklik ve Türkiye’de Liberalizmin Kökenleri”, Cumhuriyet İradesi Demokrasi Muhakemesi, Metis Yayınları, İstanbul, 73 – 125.

  • KAPLAN, M., (2006), “Gönüllü Bir Kuruluşta Kadın Çalışmaları: Anakara Barosu Kadın Danışma Merkezi, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3, 126- 133.

  • KARA, N. (2006), “80 ve 90’larda Türkiye’de Feminist Hareketler”, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3, 16-39.

  • KARDAM, F.& ECEVİT, Y. (2002), “90’ların Sonunda Bir Kadın İletişim Kuruluşu: Uçan Süpürge”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Drl.: A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, 87- 108.

  • KERESTECİOĞLU, İ., Ö. (2004), “1990’larda Kadın Hareketi: Demokrasi ve Eşitlik Talebi”, Türkiye’de ve Avrupa Birliği’nde Kadının Konumu: Kazanımlar, Sorunlar, Umutlar, Der.: Berktay, KA-DER Yay., İstanbul, 75- 97.

  • KIRSELİOĞLU, D. (2006), “Mağaralarımızdan Çıkıyoruz…”, Kadın Çalışmaları Dergisi, S. 3,185- 186.

  • KOÇALİ, F. (2002), “Kadınlara Mahsus Gazete Pazartesi”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der: A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, 73- 85.

  • KORAY, M. (1998), “Türkiye’de Kadın Hareketinin Soru ve Sorunlar›”, 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler, Ed.: A. B. Hacımirzaoğlu, Türk Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul, s. 361-375.

  • KÖKER, L.(2004), “Çoğulculuk Olmadan Demokrasi ve Sivil Toplum Olmaz”, Sivil Toplum, S. 5, 91- 104.

  • KURNAZ, Ş. (1991), Cumhuriyet Öncesinde Türk Kadın, B. 2, T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, Ankara.

  • KÜMBETOĞLU, B. (2002), “Kadınlara İlişkin Projeler”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der. A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, s. 159- 181.

  • MARDİN, A., D. (2002), “Görünmezlikten Görünürlüğe: Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der: A. Bora, A. Günal, İletişimYayınları, İstanbul, s. 183- 204.

  • MARDİN, Ş. (2000), “Tanzimat’tan Sonra Aşırı Batılılaşma”, Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme, Der: E. Kalaycıoğlu ve A.Y. Sarıbay, Alfa Yayınları, İstanbul, 23 – 58.

  • MOROĞLU, N. (1999), Kadınlarımızla Birlikte 10 Yıl, Kurtiş Matbaacılık,

  • MOROĞLU, N. (1998), “Medeni Kanun Tasarısı’nda Evlenmenin Genel Hükümleri ve Eşler Arasındaki Mal Rejimi”, Aydınlanmanın Kadınları, Haz: N. Arat, Cumhuriyet Kitapları, İstanbul, 303- 314.

  • OKTAY, S. (1997), “Medeni Kanun’da Kadın”, Kadınların Gündemi, Haz.: N. Arat, SayYayınları, İstanbul.

  • ÖZCAN, S., A., (2006), “Üniversitelerde Kadın Çalışmaları”, Kadın Çalışmaları Dergisi, S.3, 169- 170.

  • RAMAZANOĞLU, C. (1998), Feminizm ve Ezilmenin Çelişkileri, Haz.: F. Berktay, Çev.: M.Bayatlı, Pencere Yayınları, İstanbul.

  • SAVRAN, G. (2005a), “Kaktüs Dergisi Deneyimi”, Özgürlüğü Ararken: Kadın Hareketinde Mücadele Deneyimleri, Der.: D. Çakır, S.S. Amargi Bilimsel ve Kültürel Araştırmalar Yayıncılık ve Dayanışma Kooperatifi, İstanbul, 119- 136.

  • SAVRAN, G., (2005b), “80’li Yılların Kampanyalar› ve Özel Alanın Politikası”, Özgürlüğü Ararken: Kadın Hareketinde Mücadele Deneyimleri, Der.: Devrim Çakır, S.S. Amargi Bilimsel ve Kültürel Araştırmalar Yayıncılık ve Dayanışma Kooperatifi, İstanbul, 81- 100.

  • SEYYAR, A. (2004), “Feminist Kadın Politikalarına Alternatif Olarak Fıtri Cinsiyetler Politikasının (Gender Main streaming) Doğuşu”, Sivil Toplum, S. 8, 35- 40.

  • TEKELİ, Ş. (1989), “1980’lerde Türkiye’de Kadınların Kurtuluşu Hareketinin Gelişmesi”, Birikim, S. 3, 34- 41.

  • TEKELİ, Ş. (1994), “Kadın Hareketi”, İstanbul Ansiklopedisi, No: 33, 349 –

  • TEKELİ, Ş. (1995), “80’ler Türkiye’sinde Kadınlar”, 1980’ler Türkiye’sinde Kadın Bakış Açısından Kadınlar, Hzl.: Şirin Tekeli, İletişim Yayınları, İstanbul, 15 –

  • TEKELİ, Ş. (1998), “Birinci ve İkinci Dalga Feminist Hareketlerin Karşılaştırmalı İncelemesi Üzerine Bir Deneme”, 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler, Ed.: A. B. Hacımirzaoğlu, Türk Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul, 337- 345.

  • TİMİSİ, N.& GEVREK, M. A. (2002), “1980’ler Türkiye’sinde Feminist Hareket: Ankara Çevresi”, 90’larda Türkiye’de Feminizm, Der.: A. Bora, A. Günal, İletişim Yayınları, İstanbul, 13- 39.

  • TUNÇAY, M. (2003), “Sivil Toplum Kuruluşlarıyla İlgili Kavramlar”, Sivil Toplum, S. 1, 9- 13.

  • UNAT, N. A. (1998a), “Türkiye Kadın Hareketleri ve Küreselleşme”, Aydınlanmanın Kadınları, Der.: Necla Arat, Cumhuriyet Kitapları, İstanbul, 288- 302.

  • ZİHNİOĞLU, Y., (1996), “Üslup Sorunu Vardı Ama Konuşulmazdı”, Birikim, S. 83, 31-35.

  • DAVIDOFF, L. (2002), Feminist Tarih Yazımında Sınıf ve Cinsiyet, (Çev: Ateşer ve Zeriner), İletişim Yayınları, İstanbul.

  • DONOVAN, J. (2001), Feminist Teori, (Çev: Aksu Bora, Meltem Ağduk Gevrek. Fevziye Sayılan), İletişim Yayınları, İstanbul.

  • DEMIR, Z. (1997), Modern ve Postmodern Feminizim, İz Yayıncılık,

  • DOĞAN, C. (2008), "Yeni Sosyal Hareketler Ekseninde Feminizme Bakış", Sosyoloji Notları, S. 4-5, 29-35.

  • GISELA, N (2012), Feminizm, (Çev. Sinem Derya Çetinkaya), Phoneix Yayıncılık, Ankara.

  • HEYWOOD, A. (2014), “Feminizm”, Siyasi İdeolojiler (İç.), (Çev: Ş. Akın vd.), Adres Yayınları, Ankara, ss. 289-319.

  • PAYNE, M. (1997), Modern Social Work Theory, Second Edition, Chicago: Lyceum Books.

  • RAMAZANOĞLU, C. (1998), Feminizm ve Ezilmenin Çelişkileri, (Çev. Mefkure Bayatlı), Pencere Yayınları, İstanbul, 1998.

  • SEVIM, A. (2005), Feminizm, İnsan Yayınları, İstanbul, 2005.

  • YÖRÜK, A. (2009), “Feminizm/ler”, Sosyoloji Notları, Sayı. 7, 2009, ss. 63-

  • ŞIŞMAN, N. (2003), Emanetten Mülke: Kadın Bedeninin Yeniden İnşası, İz

  • THOMPSON, P. (1999), Geçmişin Sesi, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul,

  • ATAMAN, M. (2009). "Feminizm: Geleneksel Uluslararası İlişkiler Teorilerine Alternatif Yaklaşımlar Demeti", Alternatif Politika, C. 1, S. 1: 1-41.

  • COLEMAN, James William and KERBO, H. (2002), Social Problems, Eight Edit, New Jersey: Prentice Hall.

  • ÇAHA, Ö. (1996), “Sivil Kadın”, Türkiye’de Sivil Toplum ve Kadın (İç.), (Çev: E. Özensel), Vadi Yay., Ankara.

  • ÇULHA, F. (1989), "Hangi Feminizm", Bilim ve Sanat, S. 98.

                                                                                                                                                                                                        
  • Article Statistics